condoleance plaatsenBekijk plakboek

 

20-3-2002
Lieve Margit,
Het leven gaat door, dat is waar, maar het verandert ook. Ik merk het aan Esmee, maar ook aan mezelf: het gevoel is anders geworden. Misschien intenser.
Ik denk vaak aan je.
Kus van Nienke
Nienke
11-3-2002
Lieve margue,
het wordt weer lente, maar jij bent er niet. Is het dan wel echt zo? Ik mis je altijd.
hinke
25-2-2002
Lieve vrienden en vriendinnen van Margit,

Nogmaals en op uitdrukkelijk verzoek van Bengt, Christa en Wouter, de volgende uitnodiging. Wij maken ons namelijk een beetje zorgen of dit al bekend is bij iedereen, dus ZEG HET VOORT. De komende maanden zal ik deze uitnodiging nog een aantal keer op de site plaatsen om zo veel mogelijk mensen te bereiken.
Maar zeg het vooral voort!

"Onze diepgevoelde dankbaarheid gaat uit naar allen die ons met woorden en daden hebben gesteund na de plotselinge dood van onze dochter en zuster

MARGIT WIDLUND

De grote hoeveelheid reacties maakt het ons onmogelijk iedereen persoonlijk te bedanken.

Wij willen Margits verjaardag vieren met een concert in de Obrechtkerk in Amsterdam, op 20 mei 2002 om 20.15 uur, en nodigen alle betrokkenen alvast uit om Margit dan met ons te herdenken.

Bengt, Christa en Wouter Widlund."



Claire
16-1-2002
Lieve Margit,

Een week nadat we je hadden begraven zijn Caspar en ik voor lange tijd naar India en Nepal vertrokken. Het voelde gek om in een tijd van zoveel verdriet en gemis zo ver weg te gaan. Het drong allemaal maar vaag door wat er met je was gebeurd, al die verdrietige mensen en arme arme Bengt, Christa en Wouter...
Je begrafenis was heel bijzonder, ik heb met Marieke ademloos naar je mooie stem staan luisteren en bedacht dat ik je nog nooit zo had horen zingen, wel als 'stumpertje' bij de Naam van de Maan, toen jij 14 was en wouter en ik 12. Maar nu klonk daar een mooie volle vrouwenstem, oprecht en met humor.
Ik dacht dat ik door deze reis een enorme afstand zou nemen van alles in Amsterdam, maar dat was niet zo. Ik heb zoveel aan je moeten denken en aan al die lieve mensen die je nu zo moeten missen...
Toen Cas en ik na dagen klimmen op 4200 meter in de Himalaya van Nepal waren aangekomen en tussen bergtoppen van nog duizenden kilometers hoger stonden moesten we allebei weer heel erg aan je denken. Het was daar zo hoog, mooi en puur, we stonden on the top of the world. Daar hebben we een memoriam voor je gebouwd, op tibetaanse wijze van steentjes op elkaar, de vergankelijkheid symboliserend, want op een dag zullen ook deze steentjes door de wind worden meegenomen...(foto)
Lieve Mar, we zullen je nooit vergeten.

Jetta
Anoniem
11-1-2002
Lieve lezer,

Gisteren heeft Margit haar steen op de Dam gekregen, en we waren even bij elkaar.

Hee, jij daarboven !

Als je haar zomaar van ons wegneemt
Ben je niet goed wijs.

Maar je maakt de blauwe hemel
En het groene land
Waarin wij ons soms misdragen
Maar elkaar tot snikkens toe liefhebben.

Het leven is naakt en koud
Weinig is nog belangrijk
Nu ons dit is overkomen.
We moeten je wel respecteren.

Moet ik nou volwassen worden, Margit?
Kwilnie

Kusje
Floris van Braam Houckgeest

Esmee, ik ben bij je.

Anoniem

 

Vorige
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10
11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18
19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26
27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34
35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42
43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50
51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58
59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 | 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 | 81 | 82 | 83
Vorige